Przepis na miły wieczór: Herbata + koc + RPG :)

(„Ja: tylko na 10 minut” → „Ja po godzinie: dobra, jeszcze jeden wybór i idę spać”)

A #MiałobyćTylkoNaChwilę

Witam w 2026 ✨

Nikt się tego nie spodziewał - Ja też nie 😅 - wcześniej niż na gwiazdkę Jingle Bells. 🎄 #KiedyśMySięWidzieli :P Czytelnicy, co przebierają nogami 🤭💨, żeby poczytać, co tu będzie dalej Jihha, wrrummm hihi^^ 😃 #Pozdro600 Oczywiście nic ciekawego, jak zwykle :) Jeśli nie usłyszeliście tu Gienka z Ani Mru Mru to czytacie te moje posty po łebkach hihi ^^

Zapraszam na wycieczkę tym razem nie do Watykanu, ale zdecydowanie do ludzi kuźwa xD 😂 A tymczasem każdy czytelnik Stej wit mi a littl longer :D O jak miło się zrobiło ;D Everybody rock your body. Jee. Proszę do środka i nie trzeba ściągać butów, ale posprzątać to by mogli 😃.  Post miał być na Święta, ale postanowiłam opublikować go wcześniej.

A jednak pewnego popołudnia, między frytkami a życiem 🍟, wpadło mi do głowy: Hej, może by tak napisać coś gierkowego. Odezwać się do ludzików, którzy lubią tu czasem zajrzeć i coś przeczytać. Jak było ostatnio, każdy pamięta, bo dłuższych postów z milionem hasztagów świat nie widział, i trochę sie z nich wypstrykałam zamiast dozować porcjami. Ale po ostatnim poście z pewnością nikt by tak nie powiedział :D :D Będzie jak zawsze #fristajla po mojemu, po mojem 2, po mojemu 3. Łiiii :)

I oczywiście, że przygotowania wyglądały tak #niktniewątpi - grunt to dobrze się zaprezentować ;D ? Uff od razu lepiej :)

A myśl przewodnia, klasyczna, prosta, prawdziwa:

„Nie no. Ja to muszę napisać. To nie jest takie trudne. Początek już mam bardzo dobry.” ;D #GdyCzytelnikChwytaTwojeŻarty

Oczywiście tak wyglądała praca twórcza - obiecuję, że dalej będzie ciekawiej :D Wyjdzie w praniu :D Jak zawsze skakanie z wątku na wątek i wykorzystywanie tego samego filmu kilkakrotnie ku pamięci :)

Więc jak ktoś sobie ugotuje obiad to sobie może poczyta :D

I tak kiedyś czekając na popołudniową herbatę, szukałam jakiejś gry na wieczór, bo wszystkie obecne już mi się znudziły. Klasyk: człowiek chce czegoś „na chwilę”, ale w wersji z klimatem, a nie z reklamą co 30 sekund.

I wtedy wyskoczyła Serania – Path of the Scion. Darmowa… częściowo. 

A jak wiadomo: za darmo to uczciwa cena. Znalazłąm ją, gdy świat o niej jeszcze nie słyszał, czyli jak zwykle.

Zainstalowałam, bo: „ja tylko zobaczę, z czym to się je”. Ja tu tylko na chwileczkę. Tak. Jasne. 😇🙃

Oczywiście.

(3 godziny później…)

…i w tym momencie gra robi mi szybkie: „usiądź, dziecko, bo teraz będzie fabuła.” #podkładmuzyczny Are you ready?

---

Start bez poduszki bezpieczeństwa

Gra od początku nie udaje, że będzie delikatnie i zaraz będziemy skakać po łące, jeść jagódki i uczyć się, jak się trzyma miecz.

Nie.

Tu jest od razu: wioska, najazd, panika, dym i krzyk.

Musimy uciekać, bo Blackblades — „niedobre ludziki” i wysłannicy Królestwa — postanowili złożyć w wiosce miłą wizytę duszpasterską pod tytułem: „splądruj i zapytaj później.”

Serio. Oni wchodzą do wioski jak do siebie.

Tylko zamiast „dzień dobry” jest:

— „Gdzie ona jest?”

oraz klasyczne:

— „Co to za ładna chałupa… szkoda by było, gdyby… ups spłonęła.”

Szukają nas z takim entuzjazmem, jakby w nagrodę dawali darmowy abonament na Netflix. A Ty jeszcze nie zdążyłaś mentalnie założyć butów, a już masz status: poszukiwany/poszukiwana. Na szczęście tutaj Marysia gotować już nie musi :D

I tak zaczyna się ucieczka, a ty w głowie tylko:

„Co się właśnie stało, po co tu jestem i czego oni u licha chcą ode mnie?”

---

Gra mówi: „Masz orzeszki. Powodzenia.” 🥜⚔️😅

Wersja na PC również dostępna :)

Jakimś cudem udaje mi się czmychnąć z dramatyzmem w tle (więcej nie powiem, bo spoiler to spoiler). I w tym momencie gra robi coś pięknego: wyrzuca Cię w las i mówi mniej więcej:

„Masz orzeszki, miecz i parę kamieni. Powodzenia.”

I teraz zaczyna się mój ulubiony sport w grach:

Przedzierasz się przez lasy, zaglądasz w każdy kąt i zbierasz wszystko, co nie ucieka.

Sznurek? Biorę. 

Kamień albo taki hihi^^? Biorę. 

Coś, co wygląda jak część czegoś? Biorę. 

I kolejne „na pewno przydatne” graty, które przez następne pół godziny okazują się absolutnie nieprzydatne.

Po dziesięciu minutach masz plecak pełen skarbów… a dalej nie masz tego, co najważniejsze: Klucza 🔑😄. Do tej jednej skrzyni. W tym jednym lesie.

---

Wybory, czyli: „pomyśl, zanim klikniesz” (za późno)

Uciekasz, kombinujesz, podejmujesz decyzje — często takie, po których nagle masz myśl:

„Czy zaczepianie kucharza w królewskich progach to był na pewno mój najlepszy plan?”

A gra w tym czasie spokojnie notuje w kajeciku konsekwencji i mówi ci:

„A figę. Jeszcze raz, ziomuś. Wymyśl, jak ściągnąć ten worek, żeby nie zrobić rabanu na pół wioski.”

I tu jest mój ulubiony moment „Seranii” w pigułce: kiedy gra daje ci trzy opcje i każda brzmi jak test charakteru.

1. bądź miła,

2. bądź sprytna,

3. bądź żywa.
   I potem odkrywasz, że to nie jest quiz.

I to jest właśnie najlepsze w Seranii: twoje wybory nie są dekoracją.

To nie jest „dialog A albo B, a potem i tak jedziemy tą samą drogą, bo przez nieuwagę można zginąć.

Tu wybory są jak drzwi: jedne skrzypią, inne się zatrzaskują, a niektóre prowadzą tam, gdzie nie planowałaś iść — ale już jesteś w środku.

Całość pachnie vibem klasycznych książek-gier typu „Fighting Fantasy” — tylko w telefonie i z lepszym tempem.

Serania jest miła, ale lubi też powiedzieć „no to jeszcze raz” w najmniej dogodnym momencie.

---

Moment prawdy: „Hola hola, brachu” 🧾😅

Gdy już przejdziesz początek i wkręcisz się w fabułę jak w serial, wyskakuje okienko w stylu:

„Hola hola, brachu. Płacisz kilka dukatów (gdy ja grałam) albo wypad z naszego kramiku.”

I powiem krótko: to nie jest cena jak za nową konsolę. To jest raczej małe „odblokuj całość, skoro i tak już siedzisz po uszy”.

Ja rzadko kupuję gry z Google Play — ale ta szybko robi się warta tych kilku monet, jeśli lubisz historie, tajemnice i decyzje z konsekwencjami.

---

Postacie poboczne, które robią klimat

W międzyczasie spotykasz postacie, które potrafią cię uratować, zbić po pyszczku albo przynajmniej skutecznie rozproszyć:

• karczmarze, którzy z chęcią każą ci ważyć browca  hihi^^ i patrzą na ciebie jak na kogoś, kto powinien napić się czegoś na odwagę (i w sumie mają rację) na szczęście nie mając w zanadrzu punktów grozy,

• bibliotekarze, którzy pozwalają grzebać w księgozbiorach (a ty czujesz się jak ktoś, kto znalazł cudzy pamiętnik),

• oraz podziemia i polowanie — więc o tym musicie przekonać się sami.

I najlepsze: cały czas z tyłu głowy masz to jedno pytanie:

kim ja jestem i dlaczego pół królestwa ma ochotę mnie znaleźć szybciej, niż ja mam ochotę znaleźć porządny miecz?

---

I zostawiam was z pytaniami

Jak poprowadzisz fabułę? Zwycięstwo czy porażka?

Kogo ocalisz na swojej drodze, a kogo poświęcisz?
I jaki wybór podejmiesz na sam koniec?

Przeciwnicy powinni przyzwyczaić się, że... w tej historii „ostatnie słowo” rzadko należy do nich.

Finałowa walka - mocna :)

Z tym was zostawiam.

---

Podsumowanie (po Estetkowemu)

Serania wygląda jak spokojna opowieść do poduszki, a potem robi Ci w głowie małą, pięknie napisaną ucieczkę — i nagle okazuje się, że najbardziej wciąga nie walka, tylko to, że twoje „klik” naprawdę coś znaczy.

(Ale spokojnie — momentów wymachiwania mieczykiem też nie brakuje.)

Jeśli ktoś nie lubi czytania w grach, to tu się odbije, bo to jednak narracja + decyzje.

A jeśli lubisz czytać i wybierać… no to przykro mi — przepadłaś.

Na koniec: to nie jest gra, która krzyczy, że jest super. Ona po prostu robi swoje — i nagle łapiesz się na tym, że chcesz jeszcze kawałek historii, a na zegarku jest wpół do drugiej.

Bardzo czekam na kolejne podobne gry od tego wydawcy.

#JeszczeJedenRozdział #NocneGranie

I ostatnie zdanie, żeby było uczciwie: 

Serania jest jak „jeszcze jeden rozdział” — 

tylko że ten rozdział daje ci miecz, orzeszki i konsekwencje. 

A ty i tak klikasz dalej.

Jakie zrobiłam pierwsze wrażenie? Zdecydowanie... :D

Po mojemu, #Pozytywnie — jak zawsze. 🙂

💬💬💬

Jeśli macie swoje ulubione gry na takie wieczory w stylu: „herbata + koc + jeszcze tylko 10 minut, to podrzućcie. Ja tu zapisuję. Może coś RPG.

#badaniarynku #naukowo #oczywiście

Graliście w Seranię? 🎮😄 

Co tam u Was słychać?

💬💬💬

Sceny po napisach

PS 1. Ostatnio trochę „wyczyściłam magazyn” moich najlepszych archiwalnych filmików, więc dziś wersja skromniejsza… ale umówmy się: liczy się obecność, klimat i trochę humoru i to, że w ogóle dotarłam. #SukcesDnia

Nie trzeba mieć wielkiego show, żeby zrobić komuś lepszy dzień — czasem wystarczy małe „cześć” i dobra energia 🙂🙂

Taniec z Gwiazdami — tak, #ByłoOglądane

Ściskam i pozdrawiam wszystkich! I prowadzących i nadzorujących :)

Wiele par mi się podobało, ale jak zawsze trzymam kciuki również za Darię, jest przesympatyczna :)

I coś ładnego na koniec dla inspiracji :)

PS 2. Jak się podoba nowy nagłówek na blogu? Bo mi bardzo #JedynaSłusznaReakcja sekcja komentarzy zaprasza na wywiad :D

PS 3. Z cyklu „okropne, ale warto wiedzieć”: Raffaello i Ferrero Rocher też odradzam — z podobnych powodów, jak to u nas w mieście mówią… 😉

---

Donate (aka: gorąca czekolada dla Estetki)

A jak ktoś ma ochotę dorzucić mi do gorącej czekolady 

(tej prawdziwej, ratującej życie po 23:00), to mam dla Ciebie temacik:

• może się to opłacić w postaci kolejnego posta :D

• bo jak Estetka ma czekoladę, to Estetka ma też motywację i werwę

www.buycoffee.to/estetka

Dziękuję każdemu, kto dorzucił się symbolicznie — to serio robi różnicę :)

---

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku :)

Estetka